Losino-paard: het ras uit de Merindades van Burgos

Het Losino-paard is een inheems ras uit het noorden van Burgos dat zijn naam ontleent aan de vallei van Losa. Het staat ook bekend als het paard van de Merindades. Het is een zwart paard met een kleine schofthoogte en een levendig temperament, dat tegenwoordig vooral wordt gebruikt voor ecotoerisme in de bergen en voor paardrijden door kinderen en jongeren. Dit gegevensblad bevat de officiële informatie uit de Catalogus van Rassen van het Spaanse Ministerie van Landbouw, Visserij en Voedselvoorziening.

Basisgegevens

Oorsprong

Volgens het Ministerie zijn er twee theorieën over de oorsprong. De monofyletische theorie linkt het ras aan het primitieve paard van Przewalski. De polyfyletische theorie, die door de meerderheid wordt aangehangen, stelt dat het ras afstamt van kruisingen tussen Keltische paarden en de populaties wilde paarden die het schiereiland bewoonden. De rotstekeningen in Ojo Guareña, in de Merindad de Sotoscueva, suggereren dat het Losino-paard al sinds zeer oude tijden een onderscheiden paardentype is.

Vandaag de dag zijn er twee belangrijke fokgebieden: de valleien van Losa en Mena, in de Merindades, en de Montes Obarenes in Pancorbo.

Hoe ziet het eruit: morfologie

• Algemeen: eumetrisch en mediolijn, oftewel gemiddeld in gewicht en verhoudingen.
• Hoofd: geproportioneerd en fijn getekend, met een recht profiel met een lichte «S»-vormige welving en kleine oren. De nek is robuust.
• Lichaam: brede borstkas, brede en licht ingezonken rug, en een afgeronde, hellende achterhand met een laag ingeplante staart.
• Ledematen: fijn, met weinig behang (vetlokken).
• Kleur: zwart, met de variant 'morcillo' toegestaan, met roodachtige tinten in de zomer en donkerder in de winter. De manen zijn overvloedig en zwart. Bij hengsten is een kolletje toegestaan, bij merries een kolletje of een bles. Tot de leeftijd van twee jaar hebben veulens een ruwe vacht die lijkt op die van ezels.

Waarvoor wordt het gebruikt

Het officiële hoofdgebruik is werk. Vandaag de dag wordt het vooral ingezet voor ecotoerisme in de bergen en paardrijden voor kinderen en jongeren. Het Ministerie benadrukt de vaste tred en de efficiëntie op ruw terrein. Eenmaal getemd is het paard volgzaam en nobel, en leert het snel elke discipline aan.

Het ras heeft ook een culturele betekenis: het is aanwezig bij pelgrimstochten, lokale feesten en traditionele evenementen in de regio's, en het fokken ervan helpt de weilanden te onderhouden en kreupelhout te beheersen.

Hoe wordt het gefokt

Het wordt extensief gefokt in bergachtig terrein dat rijk is aan struikgewas en krijgt alleen bijvoeding onder zeer barre weersomstandigheden. Het paard is aangepast aan temperaturen van tien graden onder nul in de winter tot dertig graden in de zomer. De voortplanting gebeurt door gecontroleerde natuurlijke dekking, waarbij hengsten van merries worden gescheiden om de geboortes te plannen.

Fokprogramma

Het fokprogramma voor het Losino-paard werd goedgekeurd bij resolutie van 4 februari 2022 door het directoraat-generaal voor Veehouderij van de Junta de Castilla y León.

Meer rassen met een eigen fiche op onze pagina met inheemse paardenrassen van Spanje.

Bronnen

• Ministerie van Landbouw, Visserij en Voedselvoorziening. Officiële Catalogus van Veehouderijrassen van Spanje, Losina: algemene gegevens, morfologische gegevens, gebruik en exploitsysteem, productiegegevens, fokprogramma.